Identiteit


Na de uitstorting van de Heilige Geest met Pinksteren bestaat de gemeente uit Joden en heidenen. De gemeente vindt haar fundament in de verzoening door Jezus Christus, Gods Zoon. Ze komt ook samen in de dienst der verzoening, namelijk de prediking van het Woord en de bediening van de sacramenten.

In de Bijbel wordt de gemeente op verschillende manieren aangeduid. In het Oude Testament vinden we allereerst dat Israël volk van God is.
Ook wordt de gemeente genoemd lichaam van Christus. Een derde aanduiding van de gemeente is tempel van de Heilige Geest.
Vanuit deze drie benamingen voor de gemeente wordt duidelijk, dat zij het werk is van de drie-enige God, Vader, Zoon en Heilige Geest. De Vader verkiest, de Zoon vergadert en de Heilige Geest heiligt de gemeente. Hij is de Heere van de gemeente.

Vanuit het bovenstaande krijgen we ook zicht op de plaatselijke gemeente. Principieel hebben we de plaatselijke gemeente te zien als gemeente van God, zonder daarbij te vervallen in de algemeenheid van de genade. Terecht zegt de kerkorde van de Protestantse Kerk in Nederland dat zij overeenkomstig haar belijden openbaring is van de heilige of algemene christelijke Kerk. De Hervormde Gemeente te Barneveld is direct voortgekomen uit de Reformatie in de 16e eeuw, waarmee tegelijk ook een historische band is gelegd met de apostolische kerk. Het reformatorische van de gemeente komt daarin tot uiting, dat wordt vastgehouden aan de drie formulieren van enigheid en aan de algemene belijdenisgeschriften. Met name in de leerdiensten van de gemeente komen deze formulieren aan de orde, opdat het leven van de gemeente zal stoelen op Schrift en belijdenis. Dit houdt ook in, dat het hart van de gemeente klopt in de samenkomsten op zondagen in de dienst rondom Woord en sacrament, de dienst der gebeden en lofzegging en de dienst van offeranden en barmhartigheid.
De Hervormde Gemeente van Barneveld belijdt haar onopgeefbare verbondenheid met Israël. Met dat volk zijn we verbonden, voor dat volk bidden we. In het getuigenis van Gods Naam en daden is het ons oprecht verlangen dat ook zij de Christus mogen leren kennen.
Schrift en belijdenis zijn bepalend voor prediking, pastoraat en catechese, maar ook voor diaconaat, zending en evangelisatie. Opdat de gemeente vanuit Schrift en belijdenis te midden van het dagelijkse leven een licht mag zijn en met verlangen vooruit mag zien naar de komst van Christus en Zijn Rijk.

De Bijbel en onze belijdenisgeschriften drukken ons op het hart de eenheid van het lichaam van Christus te bewaren. Van daaruit is het gereformeerde belijden ons dierbaar. Dit was ook het uitgangspunt bij de positiebepaling van het SOW-proces die geleid heeft tot de kerkfusie van 1 mei 2004 waardoor de gemeente werd opgenomen in de Protestantse Kerk in Nederland.
Bij de totstandkoming van deze fusie heeft onze kerkelijke gemeente - samen met vele andere gemeenten - uitgesproken onder welke voorwaarden zij alleen in gehoorzaamheid aan de Schrift kan en wil blijven staan binnen deze kerk. Dit is verwoord in een tweetal preambules te weten:
1. Verklaring aangaande de verbondenheid met het gereformeerde belijden en
2. Convenant op basis van beleidsplan (= Verklaring aangaande instemming met het
Convenant van Alblasserdam).

De eenheid van de gemeente moet ook in de ambten voluit gestalte krijgen, beleefd worden en zichtbaar zijn. In de ambtelijke leiding is het profetische, priesterlijke en koninklijke van Christus’ werk in de gemeente present. Vanuit deze diepe notie wordt leiding gegeven aan de gemeente.

Lees hier het beleidsplan van onze gemeente.